Hai futuro para o galego ? (por Irene Fernández)

Dicía Castelao que ‘’se aínda somos galegos é por obra e gracia do idioma’’, e é verdade, pois que é un galego sen a lingua? Estamos sendo as testemuñas dun proceso de desgaleguización da sociedade de Galicia, situación que, de seguir así, non tende mellorar. Na miña máis sincera opinión, creo que o galego non ten futuro, xa que as novas xeracións cada vez falan menos a nosa lingua, e xa que é nosa deberiámola utilizar, para min esta situación pódese exemplificar cun neno que ten un xoguete co que nunca xoga, pero cando ven outro rapaz e llo colle, enfádase porque o xoguete é seu e non o presta; aos cinco minutos deixará de xogar con el.

Segundo unha estatística do 2013 elaborada polo IGE, algo máis de dous millóns de persoas usan habitualmente o galego na súa vida diaria, parecen datos positivos, pero se observamos a comparativa entre o 2003, 2008 e 2013 percibimos que tal vez non sexan tan bos.

Sorpréndeme que o responsable de política lingüística, Valentín García, diga que “o futuro do galego está asegurado; non está en perigo de extinción”, xa que os datos recollidos mostran un mañá para o galego ben diferente. Volvendo á proxección fai unhas semanas do documental ‘’Linguas Cruzadas’’, mencionar a conclusión que saquei de que a mocidade galega non fala galego porque non cre que sexa necesario, pero en cambio, ‘’bótanlle piropos’’ á lingua, é dicir, aplauden ás persoas que falan galego, un feito realmente chocante, xa que eles son castelán-falantes dentro da propia Galicia que non fan nada por cambialo. Para que mencionar isto? Pois para explicar a miña postura á afirmación realizada por Valentín García.

Estou moi de acordo con Marcos Maceira, que defende que a situación da lingua é mala, está á vista dos ollos de calquera, e que está excluída de practicamente todos os espazos. Nesa entrevista vin reflectida a miña posición sobre este tema. O historiador pronunciou o seguinte: ‘’se conseguimos que a sociedade se active máis e se implique na defensa dunha necesidade fundamental para existencia digna de calquera pobo como é a lingua, o galego ten moito futuro por diante’’; totalmente de acordo, xa que é posible que o futuro do galego sexa unha realidade, pero só se cada cidadán de Galicia se implica nesa loita.

Penso que esta situación pódese definir ca seguinte afirmación sobre a que estiven reflexionando: se unha lingua non ten falantes, está condenada á morte. Todos eses prexuízos xerados ao longo da historia están desembocando en consecuencias, pois toda esta polémica sobre se hai ou non futuro para o galego nace diso.

Para concluír aclarar a miña postura sobre este tema: penso que o galego ten futuro se toda a sociedade galega se implica en facelo posible, pero se a situación da lingua sigue a tendencia actual, podemos augurar un futuro moi negro para a nosa lingua. Finalmente, retomar o exemplo do rapaz e o xoguete do comezo deste texto, quizais debería xogar co obxecto máis habitualmente e compartilo co outro neno.

PARA SABER MÁIS: Comentario á tira cómica de Davila en Cartaxeométrica

Hai futuro para o galego? (por Diana Ramos)

Actualmente na sociedade galega existe o dilema do futuro da nosa lingua. As persoas máis novas empregan normalmente o castelán e incluso o inglés. Pero sobre todo nas grandes cidades como A Coruña ou Vigo evitan o uso do galego. Moitos deles afirman que a lingua galega non está de moda ou cando oen a alguén falar galego o primeiro que pensan del é que ven do monte, o que pon en perigo o porvir do galego. Así o futuro desta dependerá da educación da xente galega e o combate contra os prexuízos.

Numerosos datos estatísticos como os aportados polo IGE (Instituto Galego de Estatística) do  ano 2013, sinalan a gran castelanización da sociedade galega, xa que o 47,09% de nenos de entre cinco a catorce anos do ano 2013 falaban sempre en castelán, mentres só un 13,20% destes falan sempre en galego. Despois un 11,91% empregaban máis galego que castelán e un 27, 79% usa máis o castelán que a lingua galega. Se estes datos os comparamos con persoas de máis de sesenta e cinco  de anos obtemos unha gran diferenza, xa que no ano 2013 un 52,74 % dos maiores empregaban sempre o galego e só un 13,80% o castelán sempre. Polo que se ve que a sociedade máis nova é a máis castelanizada, ademais estas estatísticas móstranos que con cada nova xeración aumenta a porcentaxe de persoas que falan castelán, dándose a desaparición do galego progresivamente.

De igual modo, se o número de persoas que pensa que co galego non se pode ter un futuro con éxito aumenta, o futuro da lingua é improbable. Iso xa pasa con moitas linguas que a día de hoxe se senten ameazadas polo uso máis frecuente do inglés. Ademais este cambio lingüístico pola busca dun maior prestixio pode provocar morte da lingua como a desaparición da lingua elamita, substituída polas linguas iranias.

Aínda así, persoas como Carlos Callón (profesor de lingua galega e literatura) afirman que o futuro da lingua está nas mans das persoas que queren o galego pero non o falan. Así, se estes falantes comezaran a deixar os prexuízos de lado, o futuro da lingua sería moi posible, porque a maioría das persoas que non falan galego en Galicia non son castelanfalantes senón que son “galegocalantes”.

Con todo, o futuro do galego non está nada claro. Sabemos que se os prexuízos continúan o máis probable é a desaparición da lingua. Pero se educamos axitadamente as persoas que aínda a día de hoxe cren que co galego non se acada o éxito ou que pensan que así parecen máis ignorantes, un futuro para a lingua galega normalizado é posible. Así que todo depende das propias persoas de Galicia, xa que estas deciden o futuro da nosa lingua.

FONTES:

https://blog.xerais.gal/2017/carlos-callon-o-futuro-do-galego-esta-nos-galegocalantes-       naqueles-que-aman-a-lingua-pero-que-non-a-utilizan/

https://www.ige.eu/estatico/estat.jsp?ruta=html/gl/ecv/ECV_ResumoResultados_galego.html#01

http://www.bicodaria.com/2014/12/hai-futuro-para-o-galego-3/

http://linguaeliteraturabacharelato.blogaliza.org/category/hai-futuro-para-o-galego/

http://marlou3.webnode.es/news/hai-futuro-para-o-galego-/

http://www.sermosgaliza.gal/articulo/lingua/conseguimos-sociedade-active-mais-galego-ten-moito-

 

Hai futuro para o galego? (por Sara Tubío Rial)

Que será do galego no futuro? Esta cuestión preocupa a gran parte da poboación galega. Hai quen di que a situación do galego atópase nas mans dos galegofalantes, fálase da falta de sensibilización pola nosa lingua e a perda da nosa identidade; outras persoas afirman que non, que é o propio Goberno o encargado de defender a lingua e o seu uso mais opino que, en realidade, é responsabilidade de todos, de entre todos abrir camiños e utilizalo cada vez máis e en máis ámbitos.

Tal e como declara o xornal “Praza”: Os falantes habituais de galego pasan de achegarse ao 60% a non acadar nin o 45% en tan só dez anos o que implicaría que os galegos se preocupan cada vez menos polo seu idioma e segundo estas estatísticas pronto perderemos a nosa lingua e con ela gran parte da nosa identidade. Miguel R. Penas comenta que “O que é evidente é que entre os máis novos, sobre todo nas cidades, a porcentaxe de uso do galego é ínfima e habería que ver a calidade dos usos desa xente moza que se di galegofalante…”.

Resulta obvio que a base para que o galego perdure non só se atopa nos falantes senón no propio Goberno autonómico, pois, e cito textualmente as palabras de Xosé Luís Regueira: se a propia Xunta desprestixia o idioma, reduce ou limita o seu uso na escola ou non esixe aos funcionarios que o teñan que saber, para que se vai esforzar a xente? Pois si, o galego atópase amparado baixo diversas leis da nosa comunidade como a de Normalización Lingüística mais a realidade é moi diferente por exemplo á hora de empregar desde o Goberno autonómico o galego nos actos e documentos relevantes tal e como di o escritor Carlos Callón “Non  hai maior defensa da nosa lingua que usala” e así é, as institucións xogan un papel fundamental.

Hai quen pensa xusto o contrario, coma o Secretario Xeral de Política Lingüística quen afirma que o galego non se atopa en perigo de extinción xa que ten máis de 100.000 falantes soamente en Vigo e a súa área metropolitana e a Unesco considera que unha lingua está en perigo de extinción cando ten menos dese número de falantes na súa totalidade. Ademais Valentín afirma que o galego é moito máis prestixioso que fai 50 anos e mesmo chegou a ámbitos nos que antes era impensable como a sanidade e a xustiza. Así mesmo, estanse levando acabo moitas iniciativas de fomento do galego en numerosos ámbitos coma no mundo empresarial; na etiquetaxe de produtos en galego; ou o programa APEGO, que fomenta o uso do galego como lingua materna entre os nenos de 0 a 6 anos e recibiu o Premio da Cultura Galega 2017, entre outros.

Chegados a este punto podo afirmar que o galego ten un futuro incerto xa que a influencia do segundo idioma máis falado do mundo, o castelán, na nosa sociedade é moi forte. Mais na actualidade aínda hai poboacións nas que a maioría das persoas usan o galego como lingua materna pero se non, todos o entenden, escoitan, len… ademais hai en marcha diversas medidas normalizadoras desde as institucións do goberno e plans e proxectos desde distintos ámbitos da nosa sociedade que, na miña opinión, conseguirán que pouco a pouco a situación do galego mellore e evitarán que caia en desuso.

Hai futuro para o galego? (por Juan Ordóñez)

O futuro do galego non é un tema novo. Lévase falando del durante anos, mais hoxe vou expoñer as razóns polas cales afirmo que esta lingua non ten futuro.

O meu primeiro argumento serán as estatísticas. No período comprendido entre 2001 e 2011 os galegofalantes reducíronse aproximadamente un 15%, ata o punto de que menos da metade da poboación xa non usa o galego sempre. Ademais, este idioma é a lingua preferente na infancia de só un 35%  segundo unha enquisa de 2010, e outra do ano anterior di que é lingua inicial de apenas un quinto dos nenos. Segundo estes datos dedúcese que en próximas décadas o emprego do galego reducirase incluso máis, pois as novas xeracións terán incluso menos galegofalantes.

O segundo argumento fará mención aos gobernantes da nosa comunidade, dos cales o mesmo secretario xeral de política lingüística, Valentín García, afirma que o galego ten o futuro asegurado escudándose en que ao ter máis de 100.000 falantes a UNESCO non a considera en perigo. Cóntanos tamén que tomando medidas dabondo  para impulsar o noso idioma, aínda que atendendo aos datos vistos antes non dá esa sensación.

Como derradeiro argumento farei mención aos prexuízos. Un dos máis estendidos é que o galego só o falan nacionalistas, o cal séntalle mal á xente que ten outras ideoloxías, pois dise negativamente e fai que se asocie a lingua galega con partidos políticos deste tipo. Hai máis prexuízos como que o galego é empregado polos criminais. Este último é estendido polos medios de comunicación, con titulares que din de dous ladróns que  “hablaban gallego”, máis a culpa non é só deles, pois a policía que lles proporciona esa información xa emprega este tipo de expresións.

É por estes motivos e por outros tantos máis polos cales podemos deducir que se a situación en Galicia non cambia a nosa lingua propia desaparecerá en cuestión duns poucos séculos. Para evitalo será necesario que os gobernantes da nosa terra cambien a súa mentalidade, eliminar os prexuízos da sociedade e reverter a perda de falantes.

Hai futuro para o galego? (por Sara Sampaño)

Na actualidade hai unha gran pregunta no aire referida ao futuro do galego. Hai futuro ou non hai futuro para o noso idioma? Vendo como está agora mesmo, de seguir así, non haberá futuro.

Hoxe en día, os adolescentes galegos falan cada vez menos galego debido a que é imposible desenvolverse só en galego, posto que o castelán é a “lingua de prestixio”.

A parte dos prexuízos arredor da lingua, o problema da diminución de falantes vendada porque é posible desenvolverse e vivir en Galicia sen utilizar o galego na vida cotiá.

Como se pode observar, no mundo actual existen moitas linguas, cada unha coa súa cultura e tradicións propias, que fan que exista a diversidade de pobos. Se empezamos a deixar de lado as linguas minorizadas e a substituílas por outras de “máis prestixio”, acabaremos nun mundo no que se fale unha lingua única, perdendo a diversidade cultural e sen que haxa diferentes interpretacións da realidade. No caso do galego, iso é o que está pasando,se deixamos de falar a nosa lingua perderemos o que nos fai diferentes; a nosa cultura.

Mirando ó noso redor, o conflito lingüístico é moi claro, o castelán foise impoñendo de maneira paulatina e, a día de hoxe, apoderouse da maioría das funcións que lle correspondían ao galego, convertendo a éste nunha lingua minorizada.

Como conclusión, para frear esta substitución lingüística é necesario que as autoridades políticas desenvolvan un plan de normalización, que promova o ensino en galego, por exemplo as matemáticas ( para que a sociedade galega vexa que o noso idioma tamén pode ser lingua das ciencias ). Pero tamén é necesaria a normalización da lingua, é dicir, que o galego ocupe as funcións que lle corresponden dentro desta comunidade. Para isto, debemos esquecer todos os prexuízos que se formaron ao longo dos séculos

Hai futuro para o galego? (por Coral Romero)

Moitas persoas que levan toda a vida falando galego comezan agora a falar castelán, segundo din, para teren un futuro, xa que co galego pensan que non se vai a ningures. Non son partidaria da postura que defenden estas persoas, posto que para min o galego é unha lingua tan importante como o castelán, aínda que en moitos ámbitos se atope desprezada.

Segundo o informe do Instituto Galego de Estatística, as novas xeracións falan cada vez menos en lingua galega, quedando relegado o seu uso para as xeracións máis vellas. A situación sociolingüística en Galicia está marcada pola diglosia resultante dun proceso histórico de substitución do galego polo castelán. Podemos apreciar que nin o galego nin o castelán rematan de convivir en harmonía nunha mesma zona, debido a que o castelán acostuma a superpoñerse ao galego en todos os ámbitos (social, educativo, político…). Como consecuencia disto podemos observar como, co paso dos anos, aumenta o número de falantes en castelán e como resultado diso diminúe notablemente o número de galegofalantes, asociándoos, polo xeral, con persoas do monte, e considerándoos, polo tanto, persoas de baixo nivel cultural. Pola contra, o castelán asóciase frecuentemente con persoas de “alto nivel”, como por exemplo médicos, avogados…, feitos que se converte nun dos motivos polo que moitas persoas senten vergoña á hora de falaren na súa lingua nai e prefiren pasarse ao castelán.

Dende o meu punto de vista, temos moita sorte de ter unha lingua propia, polo que deberíamos facer todo o posible por conservala. A medida que vou medrando tamén vou observando como moitas persoas galegofalantes pasan de súpeto a falar castelán por diversos motivos, como serían o traballo que desempeñan ou unha cuestión meramente de moda. Por outra banda, tamén opino que moita xente non se molesta en aprender a falar galego debido a que considera o normativo como algo antinatural, e o feito de que cada certo tempo se cambie a súa normativa inflúe en que moitas veces poñas en dúbida se o que aprendestes está ben ou mal. Pero o galego vai máis alá da normativa, xa que, segundo as diferentes zonas, podemos apreciar diversas variedades dialectais (como serían o seseo ou a gheada) que enriquecen a nosa lingua. Persoalmente creo que, da mesma maneira que moitas persoas envexan non saber falar castelán (é moi triste ver xente que presume de falar castelán cando, en realidade, o emprega pragado de calcos do galego), tamén hai casteláns falantes que envexan non seren quen de falar na verdadeira lingua da súa terra. En conclusión, na miña sincera opinión, dá igual o que falemos mentres nos entendamos, pero por moito que unha persoa me fale castelán, eu (se me entende) seguireille falando en galego, posto que é a lingua que empreguei dende sempre, e creo que ningunha persoa debería ter prexuízos á hora de usala, xa que é igual de importante que o castelán, ou incluso pode que máis, porque para chegar ao que é hoxe en día tivo que enfrontarse a moitos obstáculos. Por todos estes motivos opino que debemos facer todo o posible para mantela e incrementar o número de falantes todo o posible, posto que se a vamos relegando a un segundo plano rematará desaparecendo, da mesma maneira que xa desapareceron outras linguas con anterioridade.

Hai futuro para o galego? (Por Victoria Pereira)

A situación do galego en Galicia é bastante crítica, como expresan as enquisas coa diminución de galegofalantes e o aumento dos que declaran que “non entenden ou saben pouco” esta lingua, polo que se non se toman medidas urxentes para evitar a desaparición do galego, este acabará por extinguirse en poucas décadas.

Aínda que a porcentaxe de falantes de galego supera (por pouco) aos de castelán-falantes, o que máis debería preocuparnos non é o número de falantes en si, senón a situación diglósica existente en Galicia, que relega o galego aos ámbitos persoal e privado, lonxe das institucións, sendo o castelán a lingua elixida para as administracións, medios de comunicación e, cada vez máis, na educación. Desta forma, o galego empeza a ser rexeitado pola maioría, sobre todo entre as xeracións máis novas, quen, ante os prexuízos que asocian o galego coas persoas pouco educadas (precisamente debido a esa relegación) e ante a situación de mellor consideración do castelán pola sociedade galega, optan por esta lingua para comunicarse, lonxe de sentir o galego como lingua propia.

É precisamente ese baixo uso do galego entre menores de 30 anos o máis significativo para o futuro da lingua: se as xeracións que son o futuro de Galicia non empregan e rexeitan o galego, está claro que non existe un futuro positivo ou alentador para a lingua.

A pesar disto, aínda non está todo perdido e pódese evitar a desaparición do galego ou a marxinación deste a ámbitos contados, mediante campañas para prestixiar o galego, loitando contra prexuízos e impulsando o seu uso na educación, institucións públicas e medios. Se os poderosos empregan o galego, acabarase en gran medida a base do conflito lingüistico, pois moitos falantes deixarán de crer nos prexuízos e de rexeitar o galego.

En conclusión, se se desata unha reacción en cadea que consiga frear a substitución lingüística, poderase lograr, pouco a pouco e de forma progresiva, aumentar as cifras de galegofalantes e evitar a situación diglósica, xa que é necesario que toda ou gran parte da sociedade galega se esforce na recuperación do galego, pois doutra maneira non se logrará o obxectivo: un futuro para a lingua.

Hai futuro para o galego? (por PAula Cambeses)

Tras a visualización do documental Linguas Cruzadas e o debate realizado na clase, o futuro para o galego, se seguimos no mesmo rumbo, antóllaseme difícil. Desaparecerá a lingua propia de Galiza?

Varios argumentos importantes para defender dita tese son os seguinte: gran parte da xuventude actual dá mostras de manter vivos abundantes prexuízos contra a nosa lingua. Exemplos disto son as protestas cara o galego normativo (“o galego normativo é moi artificioso”) ou as diversas afirmacións que apelan a unha imposición do idioma (“Que cadaquén fale no que lle peta. Liberdade! Non imposición!”). Esta falta de conciencia lingüística provoca que a visión da nosa lingua sexa pexorativa.

Se a isto lle unimos a presunta “inutilidade” do galego, a situación empeora. Xa non é so que a mocidade non precise usar a lingua propia de Galiza, senón que esta por si soa non lle basta para vivir nunha cidade galega.

Este aspecto é, en gran medida, responsable da redución de falantes habituais de galego nos últimos anos. Ata fai ben pouco, o galego era unha lingua minorizada, pero non minoritaria. Con todo, as últimas enquisas do IGE revelan que isto xa non é así, feito que é preocupante debido a que un idioma vive e nútrese das persoas que o empregan no seu día a día.

En Galiza, vivimos unha clara situación de diglosia xa que o galego, a lingua propia, considérase inferior e queda restrinxida a ámbitos rurais e humanísticos sendo substituída polo castelán nas funcións máis prestixiosas e formais. E nesta situación, é moi difícil que un idioma sexa capaz de seguir adiante.

En conclusión, eu considero que se non buscamos unha rápida solución, o galego e quizais as outras linguas minorizadas desaparecerán e todos nós pasaremos a usar as linguas con maior poder económico como o inglés ou o castelán. E para evitar isto, necesitamos unha solución, que debe vir da man dos políticos!

Hai futuro para o galego? (por María Fernández Insua)

Actualmente o galego é unha lingua minorizada, que sofre unha gran desigualdade social e unha forte discriminación lingüística . De seguir así o máis probable é que se converta nunhalingua extinta máis, pero tamén cabe a posibilidade de que non sexa así.
A pesar das duras circunstancias históricas polas que o idioma pasou, sendo marxinado polo castelán, soubo como recuperarse lingüística, cultural e literalmente. Entón, por que non volver a facer o mesmo na sociedade de hoxe reclamando o lugar que se merece?
Hoxe en día as porcentaxes de monolingüismo en galego non son tan críticas como parece, o mesmo que aqueles que empregan tanto o galego como o castelán. Pero séguese perdendo falantes, aínda que isto non significa que non entendan o idioma, ó contrario, a maioría saben lelo e escribilo, posuíndo ademais grandes coñecementos literarios.

Os xóves do século XX, imprescindibles para o desenvolvemento da lingua cara ao futuro, rexeitan o galego por consideralo “pobre” á hora de desenvolverse na sociedade. Por iso optan primeiro polo idioma máis empregado e máis presente nos medios, o castelán, pois este está mellor considerado pola maioría. Isto provoca unha grave substitución lingüística do galego diminuíndo así o seu número de falantes. Xa é un feito que o galego é unha lingua desprestixiada debido á superposición da lingua dominante sobre este, a través do mundo mediático e dos máis poderosos, provocando unha importante presenza da diglosia no momento de empregar a lingua.

Respecto a Galiza, esta é un territorio con dúas linguas cooficiais e, atendedo á economía lingüística, desas dúas só unha pode acadar o posto de maior prestixio, o castelán, mentres que a outra, o galego, a lingua propia, atópase inxusta e incoherentemente no escalón máis baixo.

En conclusión, a situación sociolingüística do idioma depende principalmente da sociedade. Ela é quen decide sobre o seu uso: hai xente que o fala e outra que non quere falalo, xente que o defende pero que aínda así non o emprega, outros que lles gustaría pero que non o fan por medo, por vergonza ou ben porque as circunstancias llo impiden, e logo tamén os hai que non o poden nin ver diante. É dicir, non todos senten a súa lingua como algo propio polo que non senten a necesidade de loitar por ela e iso non se pode cambiar dun día para outro.

Entón, para comezar a conienciar á poboación para empregar o galego máis a miúdo e recuperar parte da súa identidade perdida a través da cultura, hai que mobilizar ás institucións públicas para que usen o idioma, ás autoridades políticas, aquelas que están continuamente en contacto co pobo, a ao resto dos ámbitos da sociedade, xa que así, todos xuntos e deixando a un lado os prexuízos e dogmas, o galego sen ningunha dúbida pervivirá nun futuro moi lonxano. Pero para conseguir isto é esencial a vontade de todos.

Hai futuro para o galego? (por Yaiza Otero)

Un dato aterrador é que cada vez desaparecen máis e máis linguas a unha velocidade espeluznante. Linguas que non están amparadas pola lei, linguas que perden falantes por substitución lingüística, etc. Se un pobo non defende a súa lingua, quen a vai defender ? Ninguén. Esta realidade non parece causar ningún efecto a nivel xeral, non importa do modo que o tiña que facer. Se os propios galegos neste caso non se preocupan pola situación de risco na que está o galego, como se van preocupar polo resto de linguas do planeta das cales descoñecen a exitencia da maioría ?
O galego sobreviviu aos Séculos Escuros grazas ao pobo e agora parece que desaparece por culpa do mesmo. Cada vez hai máis galegos monolingües en castelán ou monolingües en galego que prefiren educar aos seus fillos en castelán porque “é unha lingua máis importante”. Prexuízos, estamos cheos de prexuízos e nin nos damos conta. E nin sequera os prexuízos se poñen de acordo, resultan contraditorios.
Mentres uns din que “o galego é de pobres e clases baixas, de xente do monte, bruto”; outros din que “o galego é de culturetas, nacionalistas, de tipos raros e pechados”. As dúas cousas á vez non poden ser, iso está claro.
Pero non acaban aquí os prexuízos, nin moito menos. A maioría van en contra do galego normativo, xa que “o galego normativo é artificial e de nacionalistas” ou “andan a cambiar a normativa seguido”. Sen pensar que a normativa do castelán, por exemplo, tamén é “artificial”, como a de calquera outra lingua, dado que ninguén fala castelán normativo. O galego normativo parece alonxado do galego do pobo porque falamos con moitísimos castelanismos sen darnos conta e, a diferenza da normativa do castelán que xa leva séculos imposta, a do galego é relativamente recente. Até hai ben pouco non tiñamos normativa ningunha. E sobre todo, falar galego normativo non implica ser nacionalista, senón coñecer a normativa.
Outra queixa sen motivo é que “o galego é unha lingua imposta”. Onde? A lingua non se pode impoñer no seu propio territorio e fóra de Galiza non se impón en ningures. E, xa que imos fóra de Galiza, onde “non entenden o galego”, destacar que na comunidade do Bierzo falan en galego e piden educación en galego. Ademáis, o galego é intercomprensible oralmente e por escrito co portugués, que non só se fala en Brasil e Portugal.
É un feito que o galego é unha lingua minorizada, pero algúns confunden minorizada con minoritaria (cousa que, polo número de falantes do galego está claro que non é) e apóianse nisto para dicir que “mellor falar en español ou mellor aínda en inglés”. A este prexuízo acompáñao o de que “é de mala educación falar en galego se che falan español”. É de mala educación se se fai fóra de Galiza, nun lugar onde nin falen nin entendan o galego, pero non se se utiliza o idioma propio de Galiza no seu territorio, a pesar de que a outra persoa non o faga. Demasiados prexuízos para unha soa lingua!
A raíz de tanto prexuízo, xorde a diglosia. É dicir, cambiar o código(a lingua) en determinadas situacións. Aínda sendo monolingüe en galego, moita xente escribe os documentos oficiais en castelán, por exemplo. Pero a diglosia non acaba aquí, pois hai xente que cambia o galego polo castelán para cousas tan simples como ligar ou comprar nunha tenda de cidade. Como se fosen parecer máis interesantes por saber falar a lingua que obrigatoriamente nos ensinan nos colexios. Esta xente non sente verdadeiro aprecio pola nosa lingua e isto presenta unha cuestión: Pódese ser galego sen falar galego ?
Para min non, a lingua forma parte da esencia dun pobo, da súa cultura. Galiza sen o galego é unha comunidade autónoma como outra calquera. Alguén que naza en Galiza é galego ao igual que se nace en Extremadura é extremeño. Pero non me refiro a iso, senón ao sentimento de ser galego, á identidade, iso é o que non pode conseguir alguén que fale castelán. Este sentimento non só pertence ás persoas nacidas en Galiza senón tamén a todas aquelas persoas que falen galego porque se senten galegos xa que teñen respecto e amor pola lingua. O ano pasado lin un artigo dun alemán, nado en Alemaña, que era galego; ou, polo menos, así é como el se sentía usando a lingua que el calificaba como “lingua de amor”.
O galego non está plenamente normalizado en Galiza. Poñer os libros de texto en galego foi un paso, pero non a solución ao problema. E nin sequera temos todos os libros de texto en galego, só o 33%. Por isto fan falla os Equipos de Normalización Lingüística, para loitar pola normalización con proxectos e ideas.
Como conclusión, na miña opinión,hai futuro para o galego? Depende. Todo depende dos galegos e galegas, nas súas mans está impedir que desapareza o galego e loitar pola nosa lingua, a nosa cultura e a nosa identidade.