Despois de 12 anos, Blogaliza bota o peche. GRAZAS!

Nestes ultimos 12 anos blogaliza foi unha illa na rede, un espazo para a lingua, para a expresión e para o intercambio. Pasou por moitas etapas, dende a hospedaxe nun servidor cedido pola Asociación AGNIX e a conectividade e o aloxamento físico no Cesga, ata o soporte empresarial de Algueirada.

Nos últimos tempos blogaliza fixo moito por voltar ás orixes: ao mantemento exclusivo por parte do seu titular. Pero os cambios no marco lexislativo que, nos proximos meses se van producir no noso contexto mudan sustancialmente as implicacións de manter un espazo como blogaliza, polo que xa non podemos seguir adiante.

Afogamos, levados tamen polo cambio de escenario no que significan as comunicación entre persoas en internet, e o que representan os blogues, hoxe. A Rede non é a mesma de hai 12 anos, e o sentido que daquela tiña blogaliza, hoxe os feitos case o deixan sen significado: só mantemos 80 blogues vivos. Moitos que madureceron neste alcouve deixaron blogaliza para mudar a outros hostings, e moitos máis morreron por inactividade.

Se nos últimos anos tentamos alixeirar o sistema, reducindo o spam, convertindo os blogues mortos en páxinas estaticas, agora o cambio normativo fai imposible seguir adiante.

A conclusión, en metáforas é sinxela: o rizoma volta á escuridade, a Zona Temporalmente Autónoma desaparece na neboa e blogaliza pecha as suas portas.

En feitos significa que o próximo día 25 de abril pechamos o sistema.
Neste mes que resta podes recoller as tuas cousas e migralas a outros hostings de wordpress. O proceso é sinxelo, como sempre foi (no menú Ferramentas, opción Exportar), e permitirache seguir a andaina do teu blog en terras máis propicias.
Foron moitos esforzos, moitas ledicias e unha enchente de amizade e vida.

Foi un placer.

Ate sempre.

Existe a liberdade lingüística? (por Candela Lustres)

Na miña opinión, non creo que haxa liberdade lingüística actualmente, eu considero que nos atopamos nunha sociedade con moitos prexuízos que inflúen sobre nós e aos cales nos adaptamos moitas veces. Moita xente imponse á nosa lingua e fomentan o aborrecemento e odio a esta. Por que os nosos fillos non poden ser educados na lingua que nós queremos? Se de verdade existira a liberdade, isto non pasaría hoxe en día…

Segundo o decreto do 33%, deberíanse impartir o 33% das materias en galego, o 33% en castelán e o outro 33% en inglés, o cal leva a que só se pode elixir unha lingua cando se ten o coñecemento de cada unha delas e neste caso estáselle dando igual importancia a unha lingua non oficial, ou sexa, o inglés (lingua estranxeira) que á lingua propia. O que fai que teñamos menos coñecementos das que o debemos ter, pois o galego é a nosa lingua e teríamos, segundo o meu punto de vista, que impartir todas ou a maioría das materias en galego, xa que non en todos os lugares teñen a sorte de poderen seren bilingües por ter unha lingua propia.

Outro motivo polo que non somos libres preséntase moi claro no ámbito social. Na sociedade de hoxe en día, a xente déixase levar máis pola opinión dos demais que pola de un mesmo e se falas galego e estás convivindo con xente que habitualmente fala castelán, por exemplo nun instituto, que recolle actitudes e comportamentos que máis condicionan as relacións sociais, se todo o mundo fala castelán sería moi difícil falar galego e terías que ter unha gran personalidade para manter unha actitude contracorrente.

Por outro banda, e como último dos meus argumentos, no ámbito da administración, por exemplo, nalgún papel oficial non dan a opción de escribilo en galego e hai que facelo por obrigación na lingua que mandan, normalmente o castelán, outro motivo máis polo que non somos libres de elixir a lingua que queremos. Ou mesmo na xustiza, non se pode testemuñar na lingua que un queira, xa que o xuíz manda facelo en castelán aínda que a persoa que dá a testemuña non estea de acordo.

Por iso e por moitos motivos e exemplos máis que podería mencionar, a miña opinión é que non existe a liberdade lingüística, a sociedade atópase condicionada a usar unha ou outra lingua en moitos ámbitos e situacións do día a día.

A liberdade lingüística (por Paula Otero)

Todas aquelas persoas que sexan conscientes de que o galego é unha lingua minorizada, deberían darse conta de que non somos libres de escoller a lingua que desexamos falar, debido a que estamos continuamente sometidos a prexuízos lingüísticos acerca do galego, e iso, entre outras, cousas fai que non teñamos unha liberdade absoluta para escoller a lingua que desexamos falar.

Moita xente cre que si que somos libres de escoller a lingua que queremos falar, pero eu persoalmente, opino que non o somos.

O factor fundamental que fai que non teñamos esa liberdade que moitos desexaríamos ter é a desigualdade lingüística. Tan so se podería ter unha verdadeira liberdade nunha situación de igualdade lingüística e non de minorización dunha lingua, como acontece no caso do galego dende séculos atrás.

É realmente triste que vivindo en Galicia, non poidamos escoller libremente o galego, e todo por mor de tantos prexuízos negativos aos que se ve sometida continuamente a nosa lingua.

Se de verdade existise unha igualdade lingüística, todo mundo sería completamente libre de escoller a lingua na que quixese falar. Seríamos libres polo feito de que non existiría ningún tipo de imposición dunha lingua noutra, e sen lugar a dúbida no caso de que iso acontecera, en Galicia todo mundo escollería falar o galego polo feito de ser a lingua propia da zona.

A través desa reflexión podemos comprobar, unha vez máis, que moitas persoas falan unha lingua ou outra segundo o lugar ou situación na que se atopen en cada momento, e por ese feito de cambiar, xa non estamos sendo libres de escoller unha soa lingua.

Que cambie esta situación e que pouco a pouco comece a existir, aquí en Galicia, unha completa liberdade lingüística, está so nas nosas mans, pero para que iso aconteza, o primeiro que hai que comezar a facer é loitar contra a imposición do castelán e así conseguir que haxa unha igualdade lingüística.

Hai futuro para o galego ? (por Irene Fernández)

Dicía Castelao que ‘’se aínda somos galegos é por obra e gracia do idioma’’, e é verdade, pois que é un galego sen a lingua? Estamos sendo as testemuñas dun proceso de desgaleguización da sociedade de Galicia, situación que, de seguir así, non tende mellorar. Na miña máis sincera opinión, creo que o galego non ten futuro, xa que as novas xeracións cada vez falan menos a nosa lingua, e xa que é nosa deberiámola utilizar, para min esta situación pódese exemplificar cun neno que ten un xoguete co que nunca xoga, pero cando ven outro rapaz e llo colle, enfádase porque o xoguete é seu e non o presta; aos cinco minutos deixará de xogar con el.

Segundo unha estatística do 2013 elaborada polo IGE, algo máis de dous millóns de persoas usan habitualmente o galego na súa vida diaria, parecen datos positivos, pero se observamos a comparativa entre o 2003, 2008 e 2013 percibimos que tal vez non sexan tan bos.

Sorpréndeme que o responsable de política lingüística, Valentín García, diga que “o futuro do galego está asegurado; non está en perigo de extinción”, xa que os datos recollidos mostran un mañá para o galego ben diferente. Volvendo á proxección fai unhas semanas do documental ‘’Linguas Cruzadas’’, mencionar a conclusión que saquei de que a mocidade galega non fala galego porque non cre que sexa necesario, pero en cambio, ‘’bótanlle piropos’’ á lingua, é dicir, aplauden ás persoas que falan galego, un feito realmente chocante, xa que eles son castelán-falantes dentro da propia Galicia que non fan nada por cambialo. Para que mencionar isto? Pois para explicar a miña postura á afirmación realizada por Valentín García.

Estou moi de acordo con Marcos Maceira, que defende que a situación da lingua é mala, está á vista dos ollos de calquera, e que está excluída de practicamente todos os espazos. Nesa entrevista vin reflectida a miña posición sobre este tema. O historiador pronunciou o seguinte: ‘’se conseguimos que a sociedade se active máis e se implique na defensa dunha necesidade fundamental para existencia digna de calquera pobo como é a lingua, o galego ten moito futuro por diante’’; totalmente de acordo, xa que é posible que o futuro do galego sexa unha realidade, pero só se cada cidadán de Galicia se implica nesa loita.

Penso que esta situación pódese definir ca seguinte afirmación sobre a que estiven reflexionando: se unha lingua non ten falantes, está condenada á morte. Todos eses prexuízos xerados ao longo da historia están desembocando en consecuencias, pois toda esta polémica sobre se hai ou non futuro para o galego nace diso.

Para concluír aclarar a miña postura sobre este tema: penso que o galego ten futuro se toda a sociedade galega se implica en facelo posible, pero se a situación da lingua sigue a tendencia actual, podemos augurar un futuro moi negro para a nosa lingua. Finalmente, retomar o exemplo do rapaz e o xoguete do comezo deste texto, quizais debería xogar co obxecto máis habitualmente e compartilo co outro neno.

PARA SABER MÁIS: Comentario á tira cómica de Davila en Cartaxeométrica

O IES Félix Muriel contra a violencia machista (por Irene Fernández)

Despois de traballar ao longo da semana pasada de distintas maneiras o tema da violencia machista, con charlas ou actividades na clase, co lema “SEMPRE VIVAS, SEMPRE LIBRES’’, os alumnos e alumnas de 1º de bacharelato do IES Félix Muriel de Rianxo, celebrarán un acto no centro o vindeiro luns 27, no que participará toda a comunidade educativa, co obxectivo de rexeitar a violencia contra a muller, ademais de concienciar aos benxamíns do instituto.

Para implicar a comunidade educativa nas reivindicacións do 25 de novembro, día internacional para a eliminación da violencia contra a muller, o alumnado de 1º de Bacharelato participou o pasado venres no acto institucional celebrado na casa do concello, no marco da campaña Rianxo en negro, ante a presenza da corporación municipal, das persoas que demandan a construción dun centro de día e tamén da veciñanza que alí se achegou. Alí deron lectura ao manifesto creado por eles e titulado “As fillas dos días”, en referencia á obra “Los hijos de los días”, escrita por Eduardo Galeano.

A través do acto programado para o luns, darán voz ás corenta e cinco mulleres asasinadas no 2017 a mans das súas parellas ou ex-parellas, seguindo un esquema inspirado no autor uruguaio mencionado anteriormente. O acto desenvolverase diante dun mural, creado polo alumnado de Debuxo Artístico de 2º de Bacharelato, para lembrar o número de mulleres asasinadas desde que existen estatísticas. Nel será pintado o número 911. Os asistentes veranse rodeados de roupa cedida polo alumnado e o profesorado, rachada e simulando estar ensanguentada, en memoria de todas as mulleres asasinadas.

Hai futuro para o galego? (por Diana Ramos)

Actualmente na sociedade galega existe o dilema do futuro da nosa lingua. As persoas máis novas empregan normalmente o castelán e incluso o inglés. Pero sobre todo nas grandes cidades como A Coruña ou Vigo evitan o uso do galego. Moitos deles afirman que a lingua galega non está de moda ou cando oen a alguén falar galego o primeiro que pensan del é que ven do monte, o que pon en perigo o porvir do galego. Así o futuro desta dependerá da educación da xente galega e o combate contra os prexuízos.

Numerosos datos estatísticos como os aportados polo IGE (Instituto Galego de Estatística) do  ano 2013, sinalan a gran castelanización da sociedade galega, xa que o 47,09% de nenos de entre cinco a catorce anos do ano 2013 falaban sempre en castelán, mentres só un 13,20% destes falan sempre en galego. Despois un 11,91% empregaban máis galego que castelán e un 27, 79% usa máis o castelán que a lingua galega. Se estes datos os comparamos con persoas de máis de sesenta e cinco  de anos obtemos unha gran diferenza, xa que no ano 2013 un 52,74 % dos maiores empregaban sempre o galego e só un 13,80% o castelán sempre. Polo que se ve que a sociedade máis nova é a máis castelanizada, ademais estas estatísticas móstranos que con cada nova xeración aumenta a porcentaxe de persoas que falan castelán, dándose a desaparición do galego progresivamente.

De igual modo, se o número de persoas que pensa que co galego non se pode ter un futuro con éxito aumenta, o futuro da lingua é improbable. Iso xa pasa con moitas linguas que a día de hoxe se senten ameazadas polo uso máis frecuente do inglés. Ademais este cambio lingüístico pola busca dun maior prestixio pode provocar morte da lingua como a desaparición da lingua elamita, substituída polas linguas iranias.

Aínda así, persoas como Carlos Callón (profesor de lingua galega e literatura) afirman que o futuro da lingua está nas mans das persoas que queren o galego pero non o falan. Así, se estes falantes comezaran a deixar os prexuízos de lado, o futuro da lingua sería moi posible, porque a maioría das persoas que non falan galego en Galicia non son castelanfalantes senón que son “galegocalantes”.

Con todo, o futuro do galego non está nada claro. Sabemos que se os prexuízos continúan o máis probable é a desaparición da lingua. Pero se educamos axitadamente as persoas que aínda a día de hoxe cren que co galego non se acada o éxito ou que pensan que así parecen máis ignorantes, un futuro para a lingua galega normalizado é posible. Así que todo depende das propias persoas de Galicia, xa que estas deciden o futuro da nosa lingua.

FONTES:

https://blog.xerais.gal/2017/carlos-callon-o-futuro-do-galego-esta-nos-galegocalantes-       naqueles-que-aman-a-lingua-pero-que-non-a-utilizan/

https://www.ige.eu/estatico/estat.jsp?ruta=html/gl/ecv/ECV_ResumoResultados_galego.html#01

http://www.bicodaria.com/2014/12/hai-futuro-para-o-galego-3/

http://linguaeliteraturabacharelato.blogaliza.org/category/hai-futuro-para-o-galego/

http://marlou3.webnode.es/news/hai-futuro-para-o-galego-/

http://www.sermosgaliza.gal/articulo/lingua/conseguimos-sociedade-active-mais-galego-ten-moito-

 

Hai futuro para o galego? (por Sara Tubío Rial)

Que será do galego no futuro? Esta cuestión preocupa a gran parte da poboación galega. Hai quen di que a situación do galego atópase nas mans dos galegofalantes, fálase da falta de sensibilización pola nosa lingua e a perda da nosa identidade; outras persoas afirman que non, que é o propio Goberno o encargado de defender a lingua e o seu uso mais opino que, en realidade, é responsabilidade de todos, de entre todos abrir camiños e utilizalo cada vez máis e en máis ámbitos.

Tal e como declara o xornal “Praza”: Os falantes habituais de galego pasan de achegarse ao 60% a non acadar nin o 45% en tan só dez anos o que implicaría que os galegos se preocupan cada vez menos polo seu idioma e segundo estas estatísticas pronto perderemos a nosa lingua e con ela gran parte da nosa identidade. Miguel R. Penas comenta que “O que é evidente é que entre os máis novos, sobre todo nas cidades, a porcentaxe de uso do galego é ínfima e habería que ver a calidade dos usos desa xente moza que se di galegofalante…”.

Resulta obvio que a base para que o galego perdure non só se atopa nos falantes senón no propio Goberno autonómico, pois, e cito textualmente as palabras de Xosé Luís Regueira: se a propia Xunta desprestixia o idioma, reduce ou limita o seu uso na escola ou non esixe aos funcionarios que o teñan que saber, para que se vai esforzar a xente? Pois si, o galego atópase amparado baixo diversas leis da nosa comunidade como a de Normalización Lingüística mais a realidade é moi diferente por exemplo á hora de empregar desde o Goberno autonómico o galego nos actos e documentos relevantes tal e como di o escritor Carlos Callón “Non  hai maior defensa da nosa lingua que usala” e así é, as institucións xogan un papel fundamental.

Hai quen pensa xusto o contrario, coma o Secretario Xeral de Política Lingüística quen afirma que o galego non se atopa en perigo de extinción xa que ten máis de 100.000 falantes soamente en Vigo e a súa área metropolitana e a Unesco considera que unha lingua está en perigo de extinción cando ten menos dese número de falantes na súa totalidade. Ademais Valentín afirma que o galego é moito máis prestixioso que fai 50 anos e mesmo chegou a ámbitos nos que antes era impensable como a sanidade e a xustiza. Así mesmo, estanse levando acabo moitas iniciativas de fomento do galego en numerosos ámbitos coma no mundo empresarial; na etiquetaxe de produtos en galego; ou o programa APEGO, que fomenta o uso do galego como lingua materna entre os nenos de 0 a 6 anos e recibiu o Premio da Cultura Galega 2017, entre outros.

Chegados a este punto podo afirmar que o galego ten un futuro incerto xa que a influencia do segundo idioma máis falado do mundo, o castelán, na nosa sociedade é moi forte. Mais na actualidade aínda hai poboacións nas que a maioría das persoas usan o galego como lingua materna pero se non, todos o entenden, escoitan, len… ademais hai en marcha diversas medidas normalizadoras desde as institucións do goberno e plans e proxectos desde distintos ámbitos da nosa sociedade que, na miña opinión, conseguirán que pouco a pouco a situación do galego mellore e evitarán que caia en desuso.

Hai futuro para o galego? (por Juan Ordóñez)

O futuro do galego non é un tema novo. Lévase falando del durante anos, mais hoxe vou expoñer as razóns polas cales afirmo que esta lingua non ten futuro.

O meu primeiro argumento serán as estatísticas. No período comprendido entre 2001 e 2011 os galegofalantes reducíronse aproximadamente un 15%, ata o punto de que menos da metade da poboación xa non usa o galego sempre. Ademais, este idioma é a lingua preferente na infancia de só un 35%  segundo unha enquisa de 2010, e outra do ano anterior di que é lingua inicial de apenas un quinto dos nenos. Segundo estes datos dedúcese que en próximas décadas o emprego do galego reducirase incluso máis, pois as novas xeracións terán incluso menos galegofalantes.

O segundo argumento fará mención aos gobernantes da nosa comunidade, dos cales o mesmo secretario xeral de política lingüística, Valentín García, afirma que o galego ten o futuro asegurado escudándose en que ao ter máis de 100.000 falantes a UNESCO non a considera en perigo. Cóntanos tamén que tomando medidas dabondo  para impulsar o noso idioma, aínda que atendendo aos datos vistos antes non dá esa sensación.

Como derradeiro argumento farei mención aos prexuízos. Un dos máis estendidos é que o galego só o falan nacionalistas, o cal séntalle mal á xente que ten outras ideoloxías, pois dise negativamente e fai que se asocie a lingua galega con partidos políticos deste tipo. Hai máis prexuízos como que o galego é empregado polos criminais. Este último é estendido polos medios de comunicación, con titulares que din de dous ladróns que  “hablaban gallego”, máis a culpa non é só deles, pois a policía que lles proporciona esa información xa emprega este tipo de expresións.

É por estes motivos e por outros tantos máis polos cales podemos deducir que se a situación en Galicia non cambia a nosa lingua propia desaparecerá en cuestión duns poucos séculos. Para evitalo será necesario que os gobernantes da nosa terra cambien a súa mentalidade, eliminar os prexuízos da sociedade e reverter a perda de falantes.