É O NOSO CEREBRO AO NACER UNHA “TÁBOA RASA”? (por Alicia Fernandez Insua)

A “táboa rasa” é un concepto que se usa para referirse á tese de que cada persoa nace coa mente vacía, sen nigunha característica innata de maneira que todos os coñecementos que posúe veñen dados da prpia experiencia e da aprendizaxe. Pero, nacemos coa mente en branco, ou hai algo máis que axuda a producir os pensamentos a través da linguaxe?.

Primeiramente, Gurdieff dicía que cada home chega ao mundo como unha folla en branco, e despois cada persoa e as circunstancias que ten fan que esa mesma folla estea chea de escritura, sendo esta a educación, a formación da moralidade, o coñecemento, etc. Asimesmo, non sei se é posible que o ser humano que tivo a capacidade desde o comezo dos séculos a evolucionar e afrontar a realidade tras os instintos, pero sen usar a linguaxe, leve consigo unhas ideas xa innatas.

Tocante a este tema, Xavier Guix di que a xenética de hoxe fálanos de memorias celulares familiares. Dise que vimos ao mundo non só como unha serie de programas evolutivos preparados para desenvolverse, senón tamén con sistemas de información celular que non teñen eses medos dos seus pais.

Asimesmo, basándome no empirismo, o momento en que nacemos non temos coñecementos previos e, coa experiencia durante a vida, ímolos adquirindo. Así, ao nacer o ser humano coñece tan só as cousas que veñen do exterior ou do interior e as súas sensacións como o frío ou a dor, ou a alegría e a tristura.

En conclusión, non podemos falar de intelixencia do ser humano, xusto no momento en que este nace, tendo segundos de vida, pois o seu primeiro obxectivo é chorar, logo comer, durmir, etc. Ata que unha serie de circunstancias, a través da experiencia, provocarán que esta persoa si poida adquirir coñecementos e tomar decisións de forma racional. Ben é certo que existen certas capacidades que xa levamos ao nacer, como feito de recoñecer emocións e caras; pero un bebé non ten ideas innatas, xa que para iso precisaría partir dunha lóxica, e contestar ao mundo, pois como ben dicía Aristóteles: “ Non hai nada do intelecto que non estivera antes nos sentidos”.

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *