Hai futuro para o galego ? (por Irene Fernández)

Dicía Castelao que ‘’se aínda somos galegos é por obra e gracia do idioma’’, e é verdade, pois que é un galego sen a lingua? Estamos sendo as testemuñas dun proceso de desgaleguización da sociedade de Galicia, situación que, de seguir así, non tende mellorar. Na miña máis sincera opinión, creo que o galego non ten futuro, xa que as novas xeracións cada vez falan menos a nosa lingua, e xa que é nosa deberiámola utilizar, para min esta situación pódese exemplificar cun neno que ten un xoguete co que nunca xoga, pero cando ven outro rapaz e llo colle, enfádase porque o xoguete é seu e non o presta; aos cinco minutos deixará de xogar con el.

Segundo unha estatística do 2013 elaborada polo IGE, algo máis de dous millóns de persoas usan habitualmente o galego na súa vida diaria, parecen datos positivos, pero se observamos a comparativa entre o 2003, 2008 e 2013 percibimos que tal vez non sexan tan bos.

Sorpréndeme que o responsable de política lingüística, Valentín García, diga que “o futuro do galego está asegurado; non está en perigo de extinción”, xa que os datos recollidos mostran un mañá para o galego ben diferente. Volvendo á proxección fai unhas semanas do documental ‘’Linguas Cruzadas’’, mencionar a conclusión que saquei de que a mocidade galega non fala galego porque non cre que sexa necesario, pero en cambio, ‘’bótanlle piropos’’ á lingua, é dicir, aplauden ás persoas que falan galego, un feito realmente chocante, xa que eles son castelán-falantes dentro da propia Galicia que non fan nada por cambialo. Para que mencionar isto? Pois para explicar a miña postura á afirmación realizada por Valentín García.

Estou moi de acordo con Marcos Maceira, que defende que a situación da lingua é mala, está á vista dos ollos de calquera, e que está excluída de practicamente todos os espazos. Nesa entrevista vin reflectida a miña posición sobre este tema. O historiador pronunciou o seguinte: ‘’se conseguimos que a sociedade se active máis e se implique na defensa dunha necesidade fundamental para existencia digna de calquera pobo como é a lingua, o galego ten moito futuro por diante’’; totalmente de acordo, xa que é posible que o futuro do galego sexa unha realidade, pero só se cada cidadán de Galicia se implica nesa loita.

Penso que esta situación pódese definir ca seguinte afirmación sobre a que estiven reflexionando: se unha lingua non ten falantes, está condenada á morte. Todos eses prexuízos xerados ao longo da historia están desembocando en consecuencias, pois toda esta polémica sobre se hai ou non futuro para o galego nace diso.

Para concluír aclarar a miña postura sobre este tema: penso que o galego ten futuro se toda a sociedade galega se implica en facelo posible, pero se a situación da lingua sigue a tendencia actual, podemos augurar un futuro moi negro para a nosa lingua. Finalmente, retomar o exemplo do rapaz e o xoguete do comezo deste texto, quizais debería xogar co obxecto máis habitualmente e compartilo co outro neno.

PARA SABER MÁIS: Comentario á tira cómica de Davila en Cartaxeométrica

O IES Félix Muriel contra a violencia machista (por Irene Fernández)

Despois de traballar ao longo da semana pasada de distintas maneiras o tema da violencia machista, con charlas ou actividades na clase, co lema “SEMPRE VIVAS, SEMPRE LIBRES’’, os alumnos e alumnas de 1º de bacharelato do IES Félix Muriel de Rianxo, celebrarán un acto no centro o vindeiro luns 27, no que participará toda a comunidade educativa, co obxectivo de rexeitar a violencia contra a muller, ademais de concienciar aos benxamíns do instituto.

Para implicar a comunidade educativa nas reivindicacións do 25 de novembro, día internacional para a eliminación da violencia contra a muller, o alumnado de 1º de Bacharelato participou o pasado venres no acto institucional celebrado na casa do concello, no marco da campaña Rianxo en negro, ante a presenza da corporación municipal, das persoas que demandan a construción dun centro de día e tamén da veciñanza que alí se achegou. Alí deron lectura ao manifesto creado por eles e titulado “As fillas dos días”, en referencia á obra “Los hijos de los días”, escrita por Eduardo Galeano.

A través do acto programado para o luns, darán voz ás corenta e cinco mulleres asasinadas no 2017 a mans das súas parellas ou ex-parellas, seguindo un esquema inspirado no autor uruguaio mencionado anteriormente. O acto desenvolverase diante dun mural, creado polo alumnado de Debuxo Artístico de 2º de Bacharelato, para lembrar o número de mulleres asasinadas desde que existen estatísticas. Nel será pintado o número 911. Os asistentes veranse rodeados de roupa cedida polo alumnado e o profesorado, rachada e simulando estar ensanguentada, en memoria de todas as mulleres asasinadas.

Hai futuro para o galego? (por Diana Ramos)

Actualmente na sociedade galega existe o dilema do futuro da nosa lingua. As persoas máis novas empregan normalmente o castelán e incluso o inglés. Pero sobre todo nas grandes cidades como A Coruña ou Vigo evitan o uso do galego. Moitos deles afirman que a lingua galega non está de moda ou cando oen a alguén falar galego o primeiro que pensan del é que ven do monte, o que pon en perigo o porvir do galego. Así o futuro desta dependerá da educación da xente galega e o combate contra os prexuízos.

Numerosos datos estatísticos como os aportados polo IGE (Instituto Galego de Estatística) do  ano 2013, sinalan a gran castelanización da sociedade galega, xa que o 47,09% de nenos de entre cinco a catorce anos do ano 2013 falaban sempre en castelán, mentres só un 13,20% destes falan sempre en galego. Despois un 11,91% empregaban máis galego que castelán e un 27, 79% usa máis o castelán que a lingua galega. Se estes datos os comparamos con persoas de máis de sesenta e cinco  de anos obtemos unha gran diferenza, xa que no ano 2013 un 52,74 % dos maiores empregaban sempre o galego e só un 13,80% o castelán sempre. Polo que se ve que a sociedade máis nova é a máis castelanizada, ademais estas estatísticas móstranos que con cada nova xeración aumenta a porcentaxe de persoas que falan castelán, dándose a desaparición do galego progresivamente.

De igual modo, se o número de persoas que pensa que co galego non se pode ter un futuro con éxito aumenta, o futuro da lingua é improbable. Iso xa pasa con moitas linguas que a día de hoxe se senten ameazadas polo uso máis frecuente do inglés. Ademais este cambio lingüístico pola busca dun maior prestixio pode provocar morte da lingua como a desaparición da lingua elamita, substituída polas linguas iranias.

Aínda así, persoas como Carlos Callón (profesor de lingua galega e literatura) afirman que o futuro da lingua está nas mans das persoas que queren o galego pero non o falan. Así, se estes falantes comezaran a deixar os prexuízos de lado, o futuro da lingua sería moi posible, porque a maioría das persoas que non falan galego en Galicia non son castelanfalantes senón que son “galegocalantes”.

Con todo, o futuro do galego non está nada claro. Sabemos que se os prexuízos continúan o máis probable é a desaparición da lingua. Pero se educamos axitadamente as persoas que aínda a día de hoxe cren que co galego non se acada o éxito ou que pensan que así parecen máis ignorantes, un futuro para a lingua galega normalizado é posible. Así que todo depende das propias persoas de Galicia, xa que estas deciden o futuro da nosa lingua.

FONTES:

https://blog.xerais.gal/2017/carlos-callon-o-futuro-do-galego-esta-nos-galegocalantes-       naqueles-que-aman-a-lingua-pero-que-non-a-utilizan/

https://www.ige.eu/estatico/estat.jsp?ruta=html/gl/ecv/ECV_ResumoResultados_galego.html#01

http://www.bicodaria.com/2014/12/hai-futuro-para-o-galego-3/

http://linguaeliteraturabacharelato.blogaliza.org/category/hai-futuro-para-o-galego/

http://marlou3.webnode.es/news/hai-futuro-para-o-galego-/

http://www.sermosgaliza.gal/articulo/lingua/conseguimos-sociedade-active-mais-galego-ten-moito-

 

Hai futuro para o galego? (por Sara Tubío Rial)

Que será do galego no futuro? Esta cuestión preocupa a gran parte da poboación galega. Hai quen di que a situación do galego atópase nas mans dos galegofalantes, fálase da falta de sensibilización pola nosa lingua e a perda da nosa identidade; outras persoas afirman que non, que é o propio Goberno o encargado de defender a lingua e o seu uso mais opino que, en realidade, é responsabilidade de todos, de entre todos abrir camiños e utilizalo cada vez máis e en máis ámbitos.

Tal e como declara o xornal “Praza”: Os falantes habituais de galego pasan de achegarse ao 60% a non acadar nin o 45% en tan só dez anos o que implicaría que os galegos se preocupan cada vez menos polo seu idioma e segundo estas estatísticas pronto perderemos a nosa lingua e con ela gran parte da nosa identidade. Miguel R. Penas comenta que “O que é evidente é que entre os máis novos, sobre todo nas cidades, a porcentaxe de uso do galego é ínfima e habería que ver a calidade dos usos desa xente moza que se di galegofalante…”.

Resulta obvio que a base para que o galego perdure non só se atopa nos falantes senón no propio Goberno autonómico, pois, e cito textualmente as palabras de Xosé Luís Regueira: se a propia Xunta desprestixia o idioma, reduce ou limita o seu uso na escola ou non esixe aos funcionarios que o teñan que saber, para que se vai esforzar a xente? Pois si, o galego atópase amparado baixo diversas leis da nosa comunidade como a de Normalización Lingüística mais a realidade é moi diferente por exemplo á hora de empregar desde o Goberno autonómico o galego nos actos e documentos relevantes tal e como di o escritor Carlos Callón “Non  hai maior defensa da nosa lingua que usala” e así é, as institucións xogan un papel fundamental.

Hai quen pensa xusto o contrario, coma o Secretario Xeral de Política Lingüística quen afirma que o galego non se atopa en perigo de extinción xa que ten máis de 100.000 falantes soamente en Vigo e a súa área metropolitana e a Unesco considera que unha lingua está en perigo de extinción cando ten menos dese número de falantes na súa totalidade. Ademais Valentín afirma que o galego é moito máis prestixioso que fai 50 anos e mesmo chegou a ámbitos nos que antes era impensable como a sanidade e a xustiza. Así mesmo, estanse levando acabo moitas iniciativas de fomento do galego en numerosos ámbitos coma no mundo empresarial; na etiquetaxe de produtos en galego; ou o programa APEGO, que fomenta o uso do galego como lingua materna entre os nenos de 0 a 6 anos e recibiu o Premio da Cultura Galega 2017, entre outros.

Chegados a este punto podo afirmar que o galego ten un futuro incerto xa que a influencia do segundo idioma máis falado do mundo, o castelán, na nosa sociedade é moi forte. Mais na actualidade aínda hai poboacións nas que a maioría das persoas usan o galego como lingua materna pero se non, todos o entenden, escoitan, len… ademais hai en marcha diversas medidas normalizadoras desde as institucións do goberno e plans e proxectos desde distintos ámbitos da nosa sociedade que, na miña opinión, conseguirán que pouco a pouco a situación do galego mellore e evitarán que caia en desuso.

Hai futuro para o galego? (por Juan Ordóñez)

O futuro do galego non é un tema novo. Lévase falando del durante anos, mais hoxe vou expoñer as razóns polas cales afirmo que esta lingua non ten futuro.

O meu primeiro argumento serán as estatísticas. No período comprendido entre 2001 e 2011 os galegofalantes reducíronse aproximadamente un 15%, ata o punto de que menos da metade da poboación xa non usa o galego sempre. Ademais, este idioma é a lingua preferente na infancia de só un 35%  segundo unha enquisa de 2010, e outra do ano anterior di que é lingua inicial de apenas un quinto dos nenos. Segundo estes datos dedúcese que en próximas décadas o emprego do galego reducirase incluso máis, pois as novas xeracións terán incluso menos galegofalantes.

O segundo argumento fará mención aos gobernantes da nosa comunidade, dos cales o mesmo secretario xeral de política lingüística, Valentín García, afirma que o galego ten o futuro asegurado escudándose en que ao ter máis de 100.000 falantes a UNESCO non a considera en perigo. Cóntanos tamén que tomando medidas dabondo  para impulsar o noso idioma, aínda que atendendo aos datos vistos antes non dá esa sensación.

Como derradeiro argumento farei mención aos prexuízos. Un dos máis estendidos é que o galego só o falan nacionalistas, o cal séntalle mal á xente que ten outras ideoloxías, pois dise negativamente e fai que se asocie a lingua galega con partidos políticos deste tipo. Hai máis prexuízos como que o galego é empregado polos criminais. Este último é estendido polos medios de comunicación, con titulares que din de dous ladróns que  “hablaban gallego”, máis a culpa non é só deles, pois a policía que lles proporciona esa información xa emprega este tipo de expresións.

É por estes motivos e por outros tantos máis polos cales podemos deducir que se a situación en Galicia non cambia a nosa lingua propia desaparecerá en cuestión duns poucos séculos. Para evitalo será necesario que os gobernantes da nosa terra cambien a súa mentalidade, eliminar os prexuízos da sociedade e reverter a perda de falantes.